Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/26816 K.2016/6054

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) TCK’nın 116/4. maddesinde düzenlenen cebir ve tehdit suretiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için, sanık tarafından kişilere karşı yöneltilen şiddet eylemi ile konut dokunulmazlığının bozulması arasında nedensellik bağının bulunması, şiddetin konut dokunulmazlığını bozmak amacına yönelmiş olması ve bu amacın gerçekleşmesi için araç olarak kullanılması gerekir. Yargılamaya konu somut olayda, sanığın, ne şekilde konut dokunulmazlığını bozmak amacıyla kişilere karşı cebir veya tehdit kullandığı veya suç zamanı net olarak saptanıp gece saatlerinde işlendiği açıklanmadan, TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması,

b) Konut dokunulmazlığını ihlal eyleminin birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki 1 yıl hapis cezasının 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK'nın 53/1 maddesinde yer verilen hak yoksunluklarını uygulanmaması,