Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/27656 K.2016/11520

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun geçici on ikinci maddesinin ikinci fıkrasındaki, özel hastane personeline yönelik olarak, yürütmüş oldukları hizmet nedeniyle işlenen suçlar açısından, ilgili personelin kamu görevlisi sayılacağına ilişkin düzenlemenin, maddenin yürürlük tarihi olan, 18.01.2014 ve sonrası için uygulanabileceği, bu tarihten önceki eylemler açısından ise, ilgili personelin kamu görevlisi sıfatının olmadığı gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; özel hastane doktoru olan mağdurun, suç tarihi itibariyle kamu görevlisi sıfatı bulunmayıp, yüklenen suçların kovuşturulmasının da bu nedenle şikayete bağlı olduğu

ve mağdurun, sanık hakkındaki şikayetini geri aldığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 125/1. maddesi kapsamında kalan ve takibi şikayete bağlı olan hakaret eylemiyle ilgili olarak, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

1- TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak, aynı Kanunun (125/4) maddesi uyarınca yapılan artırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın (11 ay 20 gün) yerine, (1 yıl 15 gün) olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,