Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/27748 K.2016/4744

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ceza Genel Kurulu'nun, 27/12/1993 tarih ve 4/169-354 sayılı kararında da belirtildiği üzere, konutun, "kişilerin devamlı veya geçici olarak yerleşmek ve barınmak amacıyla oturmalarına elverişli yerler" olarak tanımlandığı, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda korunan yararın kişi hürriyeti huzur ve sükunu olduğu, bir yerin konut olarak kabul edilebilmesi için orada geçici veya sürekli olarak fiilen yaşamsal faaliyetin sürdürülmesi gerektiği, bu anlamda sonut olay değerlendirildiğinde, katılan tarafından iki aydır tadilat işleri yaptırılan ve kapısının üzerinde de bu işlemler için anahtarı bırakılan köy yerindeki içi boş kiralık dairenin konut sayılamayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,