Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/29953 K.2017/14763

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Fuhuş suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın, birlikte yaşadığı müştekinin başka erkeklerle görüşmesi nedeniyle dövdüğünü belirtmesi, tanık Güner'in sanığın annesi olan müştekiyi dövdüğünü belirttiği ancak fuhuş yapması için vurduğu ve tehdit ettiği yönünde bir ifadesinin olmaması, yine tanık Seyfettin'in çelişkili ifadeleri, mağdurun kızkardeşi ve annesi olan tanıklar Nazife ve Şükran'ın sanığın müştekiyi bizzat fuhuş için cebir ve tehdit ettiğine dair beyanın olmaması karşısında, cebir veya tehdit kullanarak, mağduru fuhşa sevk ettiği veya fuhuş yapmasını sağladığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu CMK’nın 230/1-b maddesi uyarınca açıklanmadan yetersiz gerekçeyle TCK'nın 227/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanığın, mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği anlaşılmasına karşın, hakkında TCK.nın 43/1. maddesi uygulanmaması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3 fıkrası hükmünün gözetilmemesi,