KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/30309 E., 2017/313 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Polis memuru olan katılanın olay günü işe gitmek üzere otobüs durağında beklediği, kar yağmaya başlayınca da durağın kapalı kısmına geçtiği sırada sanığın, gelen otobüsleri göremediğinden bahisle katılandan önünden çekilmesini istemesi üzerine aralarında tartışma yaşandığının anlaşılması karşısında, her ne kadar katılan sanığa polis olduğunu beyan etmiş ve üzerinde üniforması bulunmuş ise de, sanığın eylemlerini katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle gerçekleştirmediği gözetilmeden, sanık hakkında yaralama suçundan TCK’nın 86/3-c, hakaret suçundan aynı Kanunun 125/3-a madde ve fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2- Sanığın olaya şahit olduğunu belirttiği ....’ın tanık olarak dinlenilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
3- Sanık hakkında hakaret suçunda TCK’nın 129. maddesinin uygulanmasına karşın, yaralama suçunda olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
4- Hakaret suçunun alenen işlenmesine karşın, TCK'nın 125/4 maddesi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
5- Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde yaralama suçunda seçimlik cezalardan TCK'nın 58/3. maddesi gereğince hapis cezasının tercih edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/30309, K. 2017/313, 11 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama