Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/30726 K.2016/7933

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarih, 2008/2-149 Esas, 2008/163 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından kurulan hükmün suça sürüklenen çocuk hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden,

5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesine göre hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilmesine ve ilişkin düzenlemelere göre daha lehe olduğu gözetilmeden ve sabıkasız olup duruşmadaki davranışları olumlu görülen suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim uygulandığının anlaşılması karşısında CMK'nın 231/6. maddesindeki yasal şartların somut olayda ne suretle bulunmadığı açıklanıp,

yasal ölçütlere göre değerlendirme yapılmadan "tüm dosya kapsamı ve suça sürüklen çocuğun 1. Çocuk Mahkemesinden getirtilen iddianame örneği göz önüne alınarak suç işlemekten çekineceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,