Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/32103 K.2016/3109

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... 'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 125/1 (iki defa), 62/1 (üç defa) ve 52/2 (üç defa) maddeleri uyarınca 2.000 Türk lirası adli para, 1.500 Türk lirası adli para ve 1.500 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2014 tarihli ve 2014/192 esas, 2014/313 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2015 gün ve 153788 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre. müşteki şüpheliler ........, ................, ............, ........ ve ............'un 29/12/2013 tarihinde kollukta vermiş olduğu ifadelerinde, sanık ... ...........'un akli dengesinin yerinde olmadığını beyan etmiş olmaları karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1-2. maddesi kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı hususunda bir rapor alınmadan, eksik incelemeye dayalı karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

TCK'nın 32. maddesi: “(1) Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.

(2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir.” hükümlerini düzenlemiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın vasisinin hükümden sonra sunduğu, sanığa “şizofreni” tanısı konulduğunu ve kendisine vasi atandığını belirtmesi ve buna dair kararı sunması ile müştekilerin soruşturma aşamasında verdikleri ifadelerine sanığın akli dengesinin yerinde olmadığını belirtmeleri karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda CMK’nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu, hükmün kanun yararına bozulmasını gerektirmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

a- Sanık ... hakkında, Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2014 tarih ve 2014/192 esas, 2014/313 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,