Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/32141 K.2016/16075

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...'ün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Kasten yaralama suçundan suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Kararın içeriğinden, sanığın katılanın haksız saldırısını engellemeye yönelik davrandığı ve dolayısıyla meşru savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 25 ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, hükmün 2. fıkrasının çıkartılıp yerine "TCK'nın 25. maddesi delaletiyle, CMK'nın 223/2-d maddesi gereğince, sanığın beraatine" ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.