KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/33311 E., 2016/11935 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve 03/10/2013 tarihinde sanığın hazır bulunduğu celsede hükmün tefhim edildiği, sanık tarafından 04/10/2013 tarihinde mahkemeye hitaben, hakkında hükmolunan adli para cezasını, cezaevinden tahliye olduktan sonra ödemek istediğini, aksi halde mağduriyet yaşayacağını, daha fazla mağdur olmamak için gerekli yardımın yapılması talebini içerir dilekçe gönderdiği, yerel mahkemece 09/10/2013 tarihli ek karar ile sanığın bu talebinin reddine karar verildiği,
ek kararın ise sanığa 21/10/2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 23/10/2013 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede yer verilen temyizin süresinde olmadığına dair görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:
1- Sanık hakkındaki hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'in, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla görevliye karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına ve mahkeme kabulünün de bu yönde olmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 43/2-1. maddesinin neden uygulanmadığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/33311, K. 2016/11935, 31 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama