KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/34832 E., 2018/1248 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle, Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararına karşı yapılan itiraz yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizinde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a- Hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik, katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
b- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararının temyizine gelince,
Katılanın aşamalarda, sanık ...’ın bürosuna gelerek bir icra takibi ile ilgili olarak tartıştıklarını, ısrarla iş yerinden çıkıp gitmesini istemesine rağmen gitmediğini, ancak polise haber vermek üzereyken uzaklaştığını aktarması, sanığın da kovuşturmada doğruladığı soruşturma evresindeki savunmasında, katılan olan Avukat hanımla konuşmak istediğini, onun ise istemediğini, işyerinden çıkmasını söylediğini, kendisinin de ona çıkmıyorum, istiyorsanız polis çağırın dediğini, kendisi çıkmak istemediği için katılanın kardeşi olduğunu öğrendiği Selçuk adlı şahsın kendisine yumruk vurduğunu, daha sonra bürodan ayrıldığını anlatması karşısında, katılanın rızası olmadığı halde iş yerinde kalmaya devam ederek atılı suçu işlediği gözetilmeksizin, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/34832, K. 2018/1248, 7 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama