Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/38390 K.2017/9190

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanığın aşamalarda, “cezaevinde benim gibi hükümlü olarak bulunan müşteki, idarenin telefon görüşme isteklerini kaydetmesi için görevlendirdiği bir kişiydi, bir gün öncesinde telefon görüşme isteğimi yazılı olarak kendisine bildirmeme rağmen, dilekçemi idareye vermemiş, yeni doğan bir kızım vardı ve sağlık sorunu vardı, sağlık durumunu merak etmem sebebiyle telefon görüşmesi yapmak istiyordum, müşteki benim talebimi idareye bildirmediği için telefon görüşmesi yapamadım, bu sebeple neden böyle olduğunu, görevini neden yapmadığını sordum, müşteki de bana “seninle ve ailenle uğraşamam” deyince,

o anki sinirle "kancıksın" dedim.” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak TCK’nın 129. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının düşünülmemesi,

2) Suçun işlendiği cezaevinin aleni yer olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

3) Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 50/2. maddesine aykırı olarak, seçenek cezalardan hapis cezası seçilip daha sonra adli para cezasına çevrilmesi,

4) Adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşılan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,