KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/41402 E., 2017/8069 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin katılan sanık ... yönünden hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık ... yönünden hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak :
1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.
Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.
Katılan sanık ...'ın, katılan sanık ...'a hitaben söylediği: "Siz bu ihaleyi peşkeş çekiyorsunuz." şeklindeki ifadeler ve sanık ...'ın katılan sanık ...'a yönelik: “ahlaksızlık yapma, iftira atma” şeklindeki ifadelerinin bir bütün olarak değerlendirildiğinde, tarafların birbirlerine yönelttiği sözlerin, birbirlerinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/41402, K. 2017/8069, 19 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama