Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/43418 K.2017/12382

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TCK’nın 232. maddesi, yaralama, mala zarar verme, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamaktadır. Somut olayda sanığın eşi ve çocuğu olan mağdurlara karşı kötü muamele olarak kabul edilen eylemlerinin neler olduğu ne şekilde süreklilik gösterdiği denetime olanak verecek biçimde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle kötü muamele suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

1. Sanık hakkında kötü muamele suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ikisinde de eylemin “müşteki Şener'e karşı” şeklinde gösterilmek suretiyle karışıklığa yol açılması,

2. Tekerrüre esas alınan ilamın yerine getirme tarihinden itibaren üç yıl geçmiş olduğu gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

3. TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğa karar verilmesi,