Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/43663 K.2017/13108

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ilişkin verilen kararın, CMK'nın 223. maddesine göre hüküm niteliğinde olmadığı ve temyizinin mümkün bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılanlar ..., ... ve ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B- Sanık ... hakkında, müşteki Muhammet’e karşı tehdit, sanık ... Osman hakkında yaralama ve hakaret, sanık ... hakkında mala zarar verme ve hakaret, sanık ... hakkında mala zarar verme, yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilmez olduğu,

Anlaşıldığından tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

C- Diğer hükümlerin temyizinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanık ... hakkında, müşteki ...’yi yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ... yönelik tehdit, sanıklar ..., ..., ...’nin görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ...’nin kolluk görevlilerine hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde,

a) Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulamayacağı ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanıklara atılı TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği,

b) Sanıklar arasındaki kavganın bittiği sırada olay yerine gelen kolluk görevlilerinden ...’ün, sanıklardan Asiye’ye “terbiyesiz, ahlaksız kadın... ” şeklinde sözler söylediğinin, sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanlarıyla doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29, hakaret suçu yönünden de aynı Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Sanıklar ... ve ...’nin görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini, mağdurlara karşı aynı suç işleme kararı kapsamında tek fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

d) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçundan gün adli para cezası tercih edilmesine ve görevi yaptırmamak için direnme suçunda hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karşın, görevli memura hakaret suçunda yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden seçimlik hapis cezasının tercih edilmesi,

e) Sanık ... Osman’ın hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 125/3-a ve c maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

f) Sanık ...’nin, TCK’nın 6. maddesinde sayılan silah niteliğindeki taşla direnme eylemini gerçekleştirmesine rağmen, TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanmaması,