Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/44817 K.2016/14693

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

CMK'nın 231/11. maddesi kapsamında yeni bir suç işlendiğinden söz edilebilmesi için hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suça sürüklenen çocuğun, 3 yıllık deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi ve bu suçtan mahkumiyet kararı verilerek, hükmün kesinleşmesi gerekmektedir.

İncelenen dosyada, sanığın deneme süresi içerisinde işlemiş olduğu trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle hakkında TCK'nın 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezasına hükmolunduğu ve CMK'nın 231. maddesi gereğince de hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, aynı kararda adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir “hüküm” değildir. Bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, CMK’nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmayıp, bu kararların kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak kabul edilme imkanı bulunmadığından, CMK'nın 231/11. maddesindeki koşullar oluşmamasına karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmünün açıklanmasına karar verilmesi,