Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/449 K.2015/2604

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda, öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B)Sanık hakkında hakaret suçundan ceza vermekten vazgeçilmesine ve tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Hakaret suçuna verilen ilişkin hükme yönelik temyizde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca hakaretin haksız fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasındaki “ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresinin “ CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE, ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizde ise,