Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/5248 K.2015/5996

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-CMK’nın 193/1. maddesinde yazılı olup, savunma hakkı yanında yargılama yönteminin temel ilkelerinden olan “doğrudan doğruyalık, vasıtasızlık ve yüzyüzelik” ilkelerinin gerçekleştirilmesi amaçlarına yönelik olan; "hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamaz" hükmüne uyulmayarak, sanık hakkında TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

2-Katılanın, “SSÇ'nin kendisine sinkaflı sözlerle hakaret ettiği” yönündeki beyanı, SSÇ'nin “katılana hakaret etmediği” yönündeki savunması ile soruşturma aşamasında tanık olarak bilgilerine başvurulan ...'in, “SSÇ ile katılan yolda karşılaştıklarında karşılıklı olarak küfürleştiler”, ...'ın, “SSÇ katılana sinkaflı sözlerle hakaret etti”, SSÇ'nin ağabeyi olan ...'ın da “katılanı elinde av tüfeğiyle kardeşime doğru koşarken gördüm, kardeşime sinkaflı sözlerle küfür ediyordu” yönündeki ifadeleri karşısında,

mahkemece dinlenmeyen tanıklar ... ile ...'ın tanık olarak ifadelerine başvurulmasından sonra tüm delillerin birlikte tartışılıp değerlendirilmesi, beyanlar arasında çelişki bulunması ve çelişkinin giderilememesi halinde ise, anlatımlar yöntemince irdelenerek, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp sonucuna göre, SSÇ'nin hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,