Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/5858 K.2015/13843

Çal Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03/12/2013 tarihli ve 2012/69 (E) ve 2013/207 (K) sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11/04/2014 gün ve 121420 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanık hakkındaki davanın düşmesine karar verilmiş olmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 325/1-2. maddesinde yer alan; 'Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır.' şeklindeki düzenleme karşısında, yargılama giderlerinin devlet hazinesine yükletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığa yükletilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Hakaret suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği, düşme kararına rağmen yargılama giderlerinin sanığa yükletilmesi nedeniyle, temyiz edilmeksizin kesinleşen karara ilişkin kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi karşısında yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

CMK'nın 325/1 ve 2. maddelerinde: “Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır.” hükümleri düzenlenmiştir. İncelenen dosyada; şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi karşısında, CMK'nın 325. maddesi uyarınca yargılama giderinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.