Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/5888 K.2015/6460

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan sanık ve sanık hakkında, hakaret eylemlerinin karşılıklı gerçekleştiği gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilirken uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan sanık vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümdeki "ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.