Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/6663 K.2015/11561

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kasıtlı suçtan mahkumiyet sayılamayacağı dikkate alındığında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan sanığın pişmanlığı, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkasının olması dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği ” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de; TCK'nın TCK 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan aynı Kanunun 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapıldıktan sonra cezanın “1 yıl 2 ay” olarak belirlenip, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu cezanın “11 ay 20” gün yerine ”11 ay 25” gün olarak belirlenerek sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,