Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/6725 K.2015/2884

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O yer Cumhuriyet savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-) Sanık müdafiinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın aşamalarda inkara yönelik savunması, tarafsız tanıkların, sanığın hakaret ettiğini duymadıklarına dair anlatımları karşısında, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir nitelikte kesin, inandırıcı ve yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince açıklanmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Kabule göre de,

CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkında yalnızca hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezası yerine adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle anılan Kanun maddesine aykırı davranılması,