Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/8206 K.2016/1051

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın babası tarafından eve alınmaması nedeniyle eşyalarına nasıl alabileceği yönünde 155 polis imdat hattını aradığı, burada görevli olan mağdur polis memuru tarafından kendisine gerekli bilgi verilerek karakola müracaat etmesi için yönlendirildiği,

sanığın gittiği karakolda kendisiyle ilgilenmediğim düşünerek yeniden 155 polis imdat hattını arayarak mağdur ile görüştüğü ve bu görüşmede suça konu edilen “karşıma Fatsa emniyetinden polis çıksın bu akşam mermi manyağı yapacam, o polislerin hepsi haraççı, hepsi kavat, hepsi karı satıyor” biçimindeki sözleri söylediğinin anlaşılması karşısında, konuşma içeriği bütün halinde değerlendirildiğinde ve özellikle “o polisler” hitabı dikkate alındığında, söz konusu sözlerin mağdura yönelik söylenmediği, muhatabının mağdur olmaması nedeniyle hakaret suçunda matufiyet şartının da gerçekleşmediği,

sanığın bizzat mağduru tehdit etme kastı ile de hareket etmediği anlaşılmakla unsurları oluşmayan atılı suçlardan beraati yerine sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında mağdur polis memuru ...'a yönelik sair tehdit suçundan eylemine uyan TCK’nın 106/1-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı. Yerel Mahkeme tarafından aynı eyleme yönelik sair tehdit suçundan şikayet yokluğu nedeniyle TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verildikten sonra sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. maddesindeki tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle bu kez sanığın mahkumiyetine karar verilerek tek eylemden iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle kararda çelişkiye düşülmesi,

3- Kabule göre de;

a)Hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemesi,

b)TCK'nın 125/1, 3-a ve 62. maddelerine göre belirlenen 304 gün adli para cezasının, TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den paraya çevrilmesi sırasında adli para cezasının 6.080 TL yerine 6.020 TL olarak eksik hesaplanması,

c)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 106/1-1. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,