KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/8512 E., 2015/4703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :
1-Sanıklara yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerinin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı
Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince: Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak;
a- Mağdur ...'in, hükümden sonra 20.11.2013 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması karşısında, TCK’nın 73/6. maddesi gereğince sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
b- Kısmi kabule göre de;
Sanığın iddianamede belirtildiği gibi tek bir eylemle birden fazla kişiye hakaret ettiği anlaşıldığından, TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanması gerekirken, iki ayrı hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/8512, K. 2015/4703, 8 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama