Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/8960 K.2015/12180

Hakaret suçundan sanık N.. T..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 43/2 ve 52. maddeleri gereğince, 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Ordu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/10/2013 tarihli ve 2013/5 esas, 2013/591 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2014 gün ve 12515 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Aynı sanık hakkında aynı fiil nedeniyle Giresun 1. Sulh Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen 04.06.2013 tarih ve 2012/471 esas, 2013/384 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra açılan ikinci davanın CMK'nın 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilmektedir.

I-Olay:

Hakaret suçundan sanık N.. T.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Ordu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/10/2013 tarihli kararıyla, adli para cezasıyla cezalandırılmasına kesin olmak üzere karar verildiği, sanık hakkında mükerrer dava açıldığı gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

Aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında mükerrer dava açılarak, iki kez mahkumiyet kararı verilmiş olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

5271 sayılı CMK'nın 223.maddesinin 7. fıkrasında "Aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir" hükmü yer almaktadır.

Mükerrer davadan bahsedilebilmesi için, sanık hakkında açılan her bir davanın tarafları, suç tarihleri ve olayının aynı olması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında sanık hakkında mükerrer açıldığı iddia edilen kamu davaları incelendiğinde;

Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2012 tarih ve 2012/1594 esas sayılı iddianamesiyle sanık N.. T.. hakkında, müşteki S.. T..'a, tanık S.. K..'ün yanında telefonda hakaret suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 23.04.2012 tarihi olarak gösterildiği, ayrıca aynı konuşma sırasında şüphelinin müşteki S.. T..'a yönelik olarak da hakaret suçunu işlediği iddiasına ilişkin 11.07.2012 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda Giresun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.06.2013 tarih ve 2012/471 esas, 2013/384 karar sayılı kararı ile TCK'nın 125/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

Yine aynı sanık hakkında, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2012 tarih ve 2012/3772 sayılı iddianamesiyle, müştekiler S.. T.. ve S.. T..'a, tanık S.. K..'ün yanında telefonda hakaret suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 24.04.2012 tarihi olarak gösterildiği yapılan yargılama sonucunda Ordu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.10.2013 tarih ve 2013/5-591 sayılı kararı ile, müştekiler Suat Türkay ve S.. T..'a yönelik hakaret eylemi nedeniyle sanığın TCK'nın 125/1, 43/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına kesin olmak üzere karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla aynı sanığın müşteki Suat Türkay'a yönelik aynı eyleminden dolayı verilen iki ayrı hükmün bulunduğu anlaşılmıştır. Ordu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.10.2013 tarihli ve 2013/5-591 sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında müşteki Suat Türkay'a yönelik aynı eylemden dolayı açılan davanın 5271 sayılı CMK'nın 223.maddesinin 7.fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmemiştir.

Ayrıca her ne kadar Ordu 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce sanığın aynı telefon konuşmasında müşteki S.. T..'a yönelik olarak da hakaret eyleminde bulunduğundan bahisle sanığın zincirleme suç hükümlerine göre cezalandırılmasına karar verilmişse de, sanığın müşteki S..

T..'a yönelik hakaret eyleminde bulunduğu iddiasına ilişkin olarak Giresun Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.07.2012 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ancak Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21.12.2012 tarihli iddianame ile aynı olay nedeniyle dava açıldığı,

CMK'nın 171/2 maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı hususu gözönünde bulundurulduğunda, mahkemece bu kararın kesinleşip kesinleşmediği ile karardan sonra yeni delil meydana çıkıp çıkmadığı araştırılmadan, mükerrer dava olmasa bile sanığın müşteki S.. T..'a yönelik hakaret eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmesi de hukuka uygun görülmemiştir.