Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/9172 K.2015/12088

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyizin kapsamının sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Tekerrüre dayanak yapılan ilam, birden fazla hükümlülük kaydı içermesine ve ayrıca ilamdaki daha az cezayı içeren tehdit suçundan verilen hükmün de kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmediği düşünülmeden, ilam bütünüyle tekerrüre esas alınmış ise de 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca ilamdaki en ağır cezayı içeren mala zarar verme suçundan verilen hükümlülük infaz aşamasında tekerrür uygulamasına esas alınabileceği,