Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/9888 K.2017/7365

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemine ve yükletilen suça yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

1- Sanığın, katılan ...’ye yönelik hakaret eylemini karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,

2- Sanığın katılan ...’ye karışı hakaret eyleminin haksız bir fiile tepki olarak işlenmiş olduğu gözetilmeden, karşılıklı hakaret olduğunun kabulüyle TCK’nın 129/1. maddesi yerine 129/3. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının a bendinin çıkarılarak yerine “katılan ...’ye yönelik karşılıklı, katılan ...’ye yönelik haksız fiile tepki olarak gerçekleştirilen hakaret eylemler nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 129/1-3 ve CMK'nın 223/4. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi biçiminde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.