Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/1182 K.2018/962

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihine göre 3 aydan fazla kasıtlı suçtan mahkumiyetleri bulunmayan sanığın, duruşmada alınan beyanındaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 51. maddesindeki ertelemeyi ve TCK'nın 50. maddesindeki seçenek yaptırımları da kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususlarda, kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmaması ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231. maddesinin 8. fıkrasına eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki yasal düzenlemenin de suç tarihinde yürürlükte bulunmaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “Sanık hakkında önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş hüküm bulunduğu” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle, CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,