KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/12184 E., 2019/6 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
221 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- Sanığın olay yerinde mağdur ... ile diğer mağdur ...’ya da hakaret ettiğinin 04/11/2013 tarihli olay tutanağı ve mağdur beyanları ile anlaşılmasına karşın, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
2- Mağdur ... ..., sanığın masanın üzerindeki delgeçi eline alarak kendisine doğru bir iki adım attığı diğer mağdur ...’nın kolunu tutması nedeniyle icra hareketlerine devam edememesi şeklindeki iddialarının, 04/11/2013 tarihli olay tutanağı ve tanık ...'nın aşamalarda değişmeyen beyanları ile doğrulanması karşısında, bu kanıtlar yöntemince tartışılıp, reddedilmeden yetersiz gerekçeyle kasten yaralama suçundan beraat hükmü kurulması,
3- Sanığın aşamalarda, maaş bürosunda çalışan mağdur polislerin kullanmış olduğu izin sürelerini yanlış hesaplamalarından kaynaklı maaşından 50-60 TL. civarında kesinti yapıldığı şeklindeki savunmasının doğruluğu araştırılarak, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/12184, K. 2019/6, 7 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama