Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/12215 K.2019/1404

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliğine ilişkin yapılan tebligat usulsüz olduğundan öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılana yönelik söylediği yargılamaya konu her iki iddianamede yer alan sözleri, katılanın görevini engellemeye yönelik olmayıp, katılanın, müvekkillerini etkileyerek bulunduğu cezaevinde kendisine baskı yaptırttığına dair kanı üzerine kızgınlıkla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun niteliğinde yanılgı ile yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda katılanı tehdit etmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,