Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/14278 K.2019/1091

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan sanıklar ... ve ...’ün katılan sanık ...’e taş atmak suretiyle yaralamaya teşebbüs ettikleri ve katılan sanık ...’ün katılan sanık ...’e hakaret ettiğine dair, aralarında husumet bulunan katılan sanık ...’ün soyut beyanından başka mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak delil bulunmamasına karşın, atılı suçlar yönünden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Katılan sanık ...’ün aşamalarda, katılan sanık ...’ün de soruşturma evresindeki beyanında, katılan sanık ...’ün, hayvanlarını suladığı sırada abisi ...’e ait olan hayvanın kendi hayvanlarına karışmasına sinirlenmesi üzerine “k... hayvanını niye benim hayvanlarıma kattın” dediğini belirtmesi karşısında, katılan sanık ...’ün kovuşturma aşamasındaki ifadesinde, katılan sanık ...’ün katılan sanık ...’e karşı da k... dediğini ifade ettiği anlaşılmakla, katılan sanık ...’ün anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanıp tartışılması gerektiği gözetilmeden katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan hükümlülük kararı verilmesi,

3- Kabule göre de;

a- Somut olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, katılan sanıkların karşılıklı tahrik oluşturabilecek eylemleri saptanıp, haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre katılan sanıklar hakkında hakaret suçu yönünden TCK’nın 129, yaralama suçlarına ilişkin olarak da aynı Kanunun 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında seçimlik ceza içeren hakaret ve yaralama suçlarından hüküm kurulurken, adli para cezasının tercih edilmesi imkanı varken, gerekçesi de gösterilmeden hapis cezası tercih edildikten sonra, TCK’nın 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

c- Katılan sanıkların yaralama eylemlerini taş atmak suretiyle gerçekleştirmiş olmaları nedeniyle cezaların arttırılması sırasında uygulama maddesi olarak “TCK’nın 86/3-e madde ve fıkrası” yerine “aynı Kanunun 86/3-a madde ve fıkrası” ibaresinin yazılması,