Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/14281 K.2018/12273

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Mahkeme kabulünde, sanığın Emniyete davet edilmesi üzerine “ben yayayım benim hakkımda işlem yapamazsınız” diyerek Polis Memuru olan müştekiye itmek suretiyle cebir uyguladığının belirtilmesi, 18/07/2014 tarihli olay tutanağında bu hususun yer almaması ve sadece tanık ...'in beyanının hükme esas alınması karşısında, tutanakta imzası bulunan diğer polis memurları ile sanığın savunmasında olay sırasında yanında olduğunu belirttiği oğlunun dinlenilip, sanığın ittirme eyleminin varlığı ve cebir boyutuna ulaşıp ulaşmadığı belirlenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,