Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/14365 K.2018/16160

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın mağdurlara söylediği kabul edilen “sizinle görüşeceğim” şeklindeki sözlerinin, şikayete tabi olan TCK'nın 106/1 maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu ve mağdurların 12/07/2012 tarihli duruşmada şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorup sonuca göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 106/1 maddesinin 1.cümlesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- 6545 sayılı Kanun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "HAGB kararına rağmen yeniden suç işlemesi" şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

b- Hakaret suçundan mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hak yoksunluklarına hükmedilmemesi ve TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin mahkum olunan cezadan az olamayacağının gözetilmemesi,

c- Sanığın, birden fazla görevliyi, bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille tehdit etmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmaması,