Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/14427 K.2018/16558

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1-Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen, 2014/6-21 E. 2014/272 K. sayılı ve 20/05/2014 tarihli kararında da kabul edildiği üzere, konut kavramı kişilerin devamlı veya geçici olarak yerleşmek ve barınmak amacıyla oturmalarına elverişli yerlerdir. Katılanın mahkeme huzurundaki beyanında, suça konu evde oturan kiracının evden çıktığını, bir süredir kimsenin oturmadığına, kendisinin de en son 1 ay önce eve bakmaya gittiğine yönelik beyanları karşısında, evin konut olarak kullanılmadığı, özgülenmediği bu nedenle sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlali suçunun yasal ve zorunlu unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

6545 sayılı Kanun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve yargılama sürecindeki gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşması sebebiyle cezası ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "6545 sayılı yasa ile değişik CMK'nın 231/8. maddesi gereğince" şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,