Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/16161 K.2018/16472

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Bozma sonrasında sanığın yer alamadığı 20/02/2014 tarihli duruşmada sanık müdafiince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına muvafakat edilmediği belirtilmiş ise de; uyulmasına karar verilen Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2012/6801 esas ve 2013/5574 karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, bozmadan önce sanığın bulunmadığı 26/05/2011 tarihli duruşmada sanık müdafii hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediklerini beyan etmiş, 08/12/2010 tarihli duruşmada ise bizzat sanığın CMK'nın 231/6. maddesinin uygulanmasını talep ve kabul ettiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın beyanına üstünlük tanınıp, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve bir daha suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezası ertelenen sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanık müdafiince sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına muvafakat edilmediği açıkca belirtildiğinden” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,