Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/16940 K.2019/2006

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ... ve ...'nın mağdura fuhuş yaptırıldığına dair görgüye dayalı bilgilerinin olmaması, Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/1353 soruşturma nolu dosyasında dinlenen tanıklardan ..., ... ve ... dinlenip, mağdur ...'ın iddialarını doğrulayan delillerin araştırması yapılmadan, mağdurun aşamalardaki soyut beyanlarına itibar edilerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, ''eylemin ağırlığı, kastın yoğunluğu'' şeklindeki yetersiz gerekçeyle, temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak fazla belirlenmesi,

b) TCK'nın 227/2. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezası da öngörüldüğü halde adli para cezasına hükmedilmemesi,