Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/17457 K.2017/2981

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz iddiaları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Mahkemece verilen ilk hükmün sadece sanığın temyizi üzerine bozulması karşısında, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince yeniden yapılan yargılama sonucu "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek infazın ilk hükümdeki hapis cezalarının toplamı olan 11 ay 7 gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın 1 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmesi,