Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/17777 K.2017/2309

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

CMK'nın 231/11. maddesinde, sanığın “denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde mahkeme hükmü açıklar” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, buna göre denetim süresi içinde yeni bir suç işlendiğinin ancak kesinleşmiş mahkumiyet hükmü ile belirlenebileceği, somut olayda sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan29/01/2009 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 14.04.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra,

sanığın denetim süresi içinde, 28/08/2009 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma” suçundan dolayı İstanbul Anadolu 14. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/11/2013 tarihli, 2012/961 Esas, 2013/1140 sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 26/12/2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine, hükmün açıklanması için 27/12/2013 tarihinde ihbarda bulunulduğu,

bunun üzerine mahkemece 14/04/2014 tarih 2014/1 Esas, 2014/507 sayılı karar ile CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hüküm açıklanmış ise de, mahkemenin açıkladığı hüküm tarihinden sonra, 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. madde ile yapılan değişiklikler kapsamında, ihbar olunan hükümde uyarlama yargılamasının yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

yapılmış ise neticesine göre CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkında hukuki sonuç doğuran ve hükmün açıklanmasına esas oluşturan kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunması halinde dosyanın yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verilmesi zorunluluğu,