Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/18106 K.2019/2286

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde hükümlü olan sanığın pansuman yaptırmak üzere infaz koruma memuru mağdur ... nezaretinde vardiya başmemuru mağdur ...'ın yanına getirildiği, mağdur ...'ın sanığın kendisini yaralamasıyla ilgili nasihatlerde bulunması üzerine,

sanığın mağdur ...'a sinkaflı sözlerle hakaret ettiği esnada, mağdurlardan ...'in sanığın arkasından gelerek tutmak isterken sanığın mağdur ...'e kafa atmak suretiyle yaralaması ve mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...’ya hitaben "sizin ananızı avradınızı, hepinizin Allahınızı sinkaf ederim, sizi bıçaklayacağım" şeklinde hakaret ve tehdit içerikli sözler sarfetmesi karşısında, sanığın yaralama ve tehdit eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen, görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde yaralama ve tehdit suçlarından ayrı ayrı ceza tayin edilmesi,

2- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 125/3-a. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Hakaret eyleminin cezaevi içinde gerçekleşmesi karşısında, bu yerin aleni olmadığı gözetilmeden TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

4- Hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 125/4. maddesi uyarınca yapılan artırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç hapis cezasının 1 yıl 14 ay 7 gün yerine, 2 yıl 4 ay 3 gün olarak fazla tayini,

5- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,