Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/18540 K.2019/224

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır,

Somut olayda sanıkların arkadaşı olan ...’ın hakkında işlem yapılmak üzere polis memurları tarafından karakola götürülmek istendiğinde, mahkemece “her iki sanığın arkadaşları ...’ı almak için polislerin üzerine yürüyerek fiziki güç sarf ettikleri, sanıkların bu şekilde direndikleri” biçiminde kabul edilen eylemlerinde, dosya kapsamına göre sanıkların temyiz dışı sanık ...’ın kolundan tutup çekiştirmekten öte polis memurlarına yönelik cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle görevi yaptırmak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla görevliye karşı işlemesine rağmen, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmaması,