Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/4262 K.2018/7544

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Sanığın tüm savunmalarında ...'e yönelik kasten yaralama suçunu işlemediğine ilişkin savunmasının aksine, sanığın cezalandırılmasına yeter kuşkuyu aşan, kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1- Mahkeme kabulünde korna çalma meselesi yüzünden taraflar arasında tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında katılan sanıklar ... ve..'ın ayrı ayrı katılan sanıklar... ve... "sizi öldüreceğiz" şeklinde tehdit içerir sözler söyledikleri, daha sonra tartışmanın kavgaya dönüştüğünün anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre kasten yaralama suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğa karar verilmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,