Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/5020 K.2017/3717

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin 28.02.2013 tarihli ek kararının ONANMASINA,

2- Tehdit ve Konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a) Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b) TCK’nın 116/4. maddesinde düzenlenen cebir suretiyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunun oluşabilmesi için, suçu nitelikli haline getiren cebirin kişilere yöneltilmesi, bu şiddet eylemi ile konut dokunulmazlığının bozulması arasında nedensellik bağının bulunması, şiddetin konut dokunulmazlığını bozmak amacına yönelmiş olması ve bu amacın gerçekleşmesi için araç olarak kullanılması gerekir.

Yargılamaya konu somut olayda ise, sanığın katılanın ve müştekilerin beyanına göre 19:30 sıralarında katılan ve müştekilere ait evin içerisine girip katılanı yaraladığı, konut dokunulmazlığını ihlal eyleminde kişiye yönelik cebir kullanıldığına ilişkin bir delil bulunmadığı ve suç tarihi itibariyle güneşin batış saatinin 19:40 olması, TCK'nın 6/1-e maddesinde gece vaktinin “ güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresi” olarak tanımlanması karşısında, suçun gece vakti işlendiği de kabul edilemeyeceğinden eylemin TCY'nın 116/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 116/4. maddesi gereğince fazla ceza tayini,

c) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,