Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/5757 K.2018/10665

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre ve sanık hakkında hakaret suçundan uygulama yapılırken, adli para cezasının tercih edildiğinin açıkça belirtilmesi ve adli para cezasına hükmedilme iradesinin, TCK'nın 52. maddesine göre sonuç adli para cezasının hesaplanmasıyla da ortaya konulduğu hususları göz önüne alındığında, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasından sonra belirtilen, “...sanığın 1 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına...” biçimindeki ibarenin, açıkça maddi hata niteliğinde olup mahallinde düzeltilebileceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hükmedilen adli para cezası, TCK'nın 52/1. maddesine aykırı olacak şekilde, gün para birimi üzerinden belirlenmeyerek, 8.840 TL yerine 8.000 TL olarak eksik hesaplanmış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine, aynı Kanun'un 125/1 maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılmış ise de, sonuç cezanın sırf bu eksiklikten dolayı değişmemesi nedeniyle bozmayı gerektirmediği,