Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/584 K.2018/942

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1-Sanığın tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, katılanın soyut iddialarından başkaca delil bulunmaması karşısında, CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan ve reddedilen delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi,

2-Hakaret suçunun aleni bir yer olan hastane kayıt bölümünde işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanığın önceki mahkumiyetine konu TCK’nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığı suçunun, 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesi zorunluluğu,

4-Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a. maddesi gereğince tayin edilmemiş olması,

5-TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,