Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/6228 K.2018/4040

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan aşamalarda, sanığın izinsiz olarak eve girip kendisini yaraladığını belirtmesi, bu durumun tanık beyanları ve katılana ait doktor raporuyla doğrulanması karşısında, deliller tartışılıp, neden itibar edilmediği açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan beraat kararı verilmesi,

2- Oluş ve dosya kapsamına göre, somut olayda katılandan kaynaklanan haksız fiil teşkil edecek bir eylem bulunmamasına karşın, yaralama suçunda TCK'nın 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3- Tekerrüre esas alınacak önceki mahkumiyetin, TCK'nın 58/2. maddesine göre "ceza" niteliğinde olması gerektiği, TCK'nın 50/5. maddesindeki "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" şeklindeki düzenlemeye göre aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi hariç diğer seçenek yaptırımların "tedbir" olduğu ve "ceza" sayılamayacağı, tekerrüre esas alınan Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/703 – 200 E/K sayılı ilamında sanık hakkında verilen hapis cezasının, TCK'nın 50/1-f bendine göre tedbire çevrildiğinden tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,