Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/7434 K.2018/4617

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre yapılan incelemede dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında ısrarla ve istikrarla, müşteki Jandarma erine başka bir bölümde de muayene olma isteğini bildirdikten sonra çıkan tartışmada, müştekinin kendisine vurduğu ve kelepçelerini iyice sıkıp bileklerinin yaralanmasına sebep olması üzerine agresifleştiği savunması ve bu savunmayı el bileklerindeki yaralanma bakımından doğrular adli tıbbi raporları karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129 ve 29/1. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

1. Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarında; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılması,

2. TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,