KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/7592 E., 2018/5175 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;
hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanık ...’ın olay günü, müşteki polis memurlarına "olayı ne kadar uzatıyorsunuz biz bir şey yapmadık, yabancıya bunu yapmıyorsunuz" şeklinde sözler söylediği biçiminde iddianamede anlatılan eyleminde,direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak,
sanık ... hakkında eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanıklar hakkında, TCK'nın 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, “Sanıklar hakkında TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle her iki sanık hakkında verilen hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/7592, K. 2018/5175, 9 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama