Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/7951 K.2018/5218

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda sanığın mağdurlara hitaben: “ne oluyor lan burda ben askerim, siz kim oluyorsunuz” şeklindeki ifadelerin mağdurların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- TCK'nın 265.maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun gerçekleşmesi için eylemin kamu görevlisine görevini yaptırmamak için, seçimlik hareketler olarak cebir ya da tehdit ile işlenmesinin gerektiği; sanığın, ekip aracına binmemek için direndiği şeklinde tarif edilen olayda, görevi yaptırmamak direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği ve polis memuruna karşı sanığın nasıl direndiği, kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesine karşın, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,