Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/8464 K.2018/5346

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hakaret suçu genel kast ile işlenebilen bir suçtur. Hakaret suçunda failin kasten hareket ettiğinin kabul edilebilmesi için, işlediği fiilin tahkir edici nitelikte olduğunu bilmesi, kastın hedef aldığı mağduru kapsaması ve fail tarafından, hakaret teşkil eden eyleminin, huzurda hakaret halinde mağdur, gıyapta hakaret halinde ise ihtilat edilen üç kişi tarafından öğreneceğinin bilinerek ve istenerek hareket edilmesi gerekir.

Sanığın, 13.03.2014 tarihinde gece vakti eşiyle evinde sohbet ederken söylediği “bunlar fuhuş yapıyorlar” biçimindeki hakaret içeren sözlerinin, muhatabı olan katılan tarafından duyulduğu ve eylemin sübut bulduğu mahkeme tarafından kabul edilmiş ise de, sanık tarafından söylenen sözlerin yer, zaman ve söyleniş biçimi de dikkate alındığında, katılan tarafından öğrenilmesi kastı ile söylendiğinin dosya kapsamına göre ispatlanamaması karşısında, sanığın gerçekleşen neticeden de sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, 13.03.2014 tarihli bu sözlerinden dolayı yerinde olmayan gerekçeyle,

14.03.2014 tarihinde iskelede gerçekleşen ikinci olayda ise sanığın, hakaret etmediğini söyleyerek suçlamayı reddetmesi, bu savunmasının olay yerinde bulunan tanık ... tarafından da doğrulanması karşısında, hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Tekerrüre esas alınan ilamın, kesin nitelikte olmasına rağmen TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,

b)TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle üç aydan fazla hapis cezası bulunmayan sanık hakkında, “önceki mahkumiyeti nedeniyle yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,