Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/9202 K.2018/5899

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Bu şekilde kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın, söylediği kabul edilen “lan” sözünün kaba hitap tarzı niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi,

2-Kısmı kabule göre de;

a- Sanığın, savunmasında sakat olan abisini polislerin araçtan indirip vurduklarını söylemesi, ...'ın da bu hususu doğrulaması, katılanların aynı olayla ilgili olarak İstanbul Anadolu 31. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/1528 E. sayılı dosyasında zor kullanma yetkisinin aşılması suretiyle yaralama suçundan yargılandıklarının anlaşılması ve 10.01.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu rapor içeriği karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre hakaret suçu yönünden TCK'nın 129. görevi yaptırmamak suçu yönünden aynı Kanunun 29. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- Zincirleme suç hükümlerinin, TCK'nın 43/2. maddesi yollamasıyla yerine doğrudan aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca tatbiki,

c-CMK'nın 232/7. maddesine aykırı olarak gerekçeli kararın mühürsüz olması,

d-TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,