Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/9433 K.2018/13164

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında mağdur ...'yi yaralama ve müşteki ...'ye hakaret, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında müşteki ...'yi yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Sanık ...'a yükletilen mağdur ...'yi yaralama ve müşteki ...'ye hakaret, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'a yükletilen müşteki ...'yi yaralama ve mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda ve TCK'nın 53/1-c maddesinin de Kanunda öngörülen biçimde, infaz evresinde resen uygulanabileceği,

Anlaşıldığından sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında müşteki ...'ı yaralama ve işyeri dokunulmazlığının ihlali, sanık ... hakkında mağdur ...'ı yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık ...'nin ilk olarak kafedeyken diğer sanık ...'un küfür edip kendisine tokat attığına yönelik anlatımı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık ... hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

b) Somut olaydaki işyerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilebilen, herkesin gelip girebileceği yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında; CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince yüklenen eylemin Kanunda suç olarak tanımlanmamış olması gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

c) Dosya içerisinde müşteki Halil'in yaralanmasının ayrı ayrı nitelikleri konusunda ayrıntılı ve kesin raporu alınmaksızın hüküm kurulduğu anlaşıldığından, tüm doktor raporları, tedavi evrakları ve varsa grafilerinin ilgili Adli Tıp Kurumuna gönderilip, müştekinin kesin raporu aldırılıp, sonucuna göre sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,